Na de zomervakantie van 2016 blijft bij mij het gevoel hangen dat er meer aan de hand is dan alleen een kringspier die te goed werkt. De botox werkt bijna elke keer maar max 1,5 maand en steeds weer vallen we terug bij af.

Op 20 september komt het eerste mailtje binnen en ik sta helemaal te stuiteren.
Lieve familie ik mag jullie opgeven voor een Super Opkikkerdag op 4 november.
Natuurlijk geven we akkoord en de voorpret begint. 

Jeetje, is het alweer zo lang geleden dat ik wat op papier heb gezet?! Wat vliegt de tijd. 

Botuline injecties, peristeen spoelen, sinterklaas, kerst, een nieuw jaar dat aanbreekt. Een nieuw jaar dat begint met griep. Dit keer wel de griep gelukkig. Wat een déjà vu gevoel. Vorig jaar om dezelfde tijd, dezelfde symptomen, toen was het de Hirschsprung.

De herfstvakantie is weer voorbij. Lars is in 1 week tijd 2 keer naar hetzelfde pretpark geweest. Een keer met school en de andere keer met mijn werk.

Hoe krijgt Lars het toch altijd voor elkaar! We zijn net bij de kinderchirurg op controle geweest en alles lijkt goed te gaan. De arts maakt nog een complimentje over zijn mooi buikje voor iemand met Hirschsprung. En nog geen twee dagen later.... ja je kunt het wel raden, kunnen we weer beginnen met spoelen en laxeermiddel. Het leek ook wel een beetje te mooi om waar te zijn.